Tagarchief: Nepal

Help Sahil naar school

Ongeveer anderhalf jaar geleden ontmoette ik Jolanda Bijl, een gewone Nederlandse vrouw met een bijzondere missie in Nepal. Op een morgen werd ze wakker en zei tegen haar man: “Ik ga naar Nepal.” “Naar Nepal, jij?”, reageerde hij, “Je houdt helemaal niet van op vakantie gaan!”. “Toch ga ik naar Nepal en als je wilt ga je mee.” Jolanda belandde ook in Nepal, alleen trouwens, en om een lang verhaal kort te maken, ze heeft haar schouders onder een bijzonder project gezet: de oprichting van Stichting Nepali Children (www.nepalichildren.com) en er staat inmiddels een kindertehuis!

Schrijnend verhaal

Onlangs ontmoette ik Jolanda weer en ze vertelde een schrijnend verhaal. Op het platteland in Nepal is het de gewoonte dat je met je familie leeft van de opbrengsten van je land. Uiteraard zijn er net zoals in Nederland periodes van grote droogte of juist andersom heel veel regen. Ook komt het voor dat men zo arm is dat er land verkocht moet worden waardoor de hele familie niet meer kan worden onderhouden van de opbrengst.

Een bevriende Nepali van Jolanda bewerkt met zijn familie hun grond. Helaas kunnen ze niet met de hele familie van de opbrengst leven. Dus besluit deze man, Bodharaj Adhikari, er een baantje bij te zoeken. Dat lukt hem nog ook. Alleen de afstand om zijn bijbaan te kunnen uitvoeren, is dusdanig groot dat de familie besluit een scooter aan te schaffen. Opgelost, zul je denken en wellicht krijg je vanzelf respect voor deze man die alles doet wat hij kan om zijn familie te onderhouden.

received_1612144365473906En dan ….. dan slaat het noodlot toe. Tijdens een rit op de scooter krijgt Bodharaj een ongeluk. Zijn medepassagier mankeert niets, de scooter gelukkig ook niets. Dat geldt niet voor hem. Zijn arm is verbrijzeld en hij belandt in het ziekenhuis. In plaats van meer inkomsten voor zijn gezin zit hij nu met een rekening van het ziekenhuis van bijna € 1.200, wat in Nepal een torenhoge schuld is. Bovendien kan het zomaar zijn dat hij nooit meer zal kunnen werken. Hij woont uiteindelijk niet in Nederland waar op dat vlak wondertjes worden verricht door artsen.

Maar dat is nog niet alles. Hij heeft twee jongens, Sahil en Bharat, die allebei naar school gaan, gelukkig. Alleen “dat geluk zal voor één van die twee gaan verdwijnen”, vertelde Jolanda. Door al deze sores kunnen  zijn ouders het niet meer opbrengen om twee kinderen naar school te laten gaan. “Het ziet er naar uit” vervolgde ze, “dat Sahil van school gehaald zal worden en thuis zal moeten meewerken.” “En dat”, zei ze zuchtend “terwijl twintig euro per maand voldoende zou zijn om hem toch te kunnen laten studeren.” Twintig euro per maand, jongens waar hebben we het over.

“Nou, dat kan ze toch oplossen met haar stichting”, zul je gelijk denken. Daar zit hem nu juist de kneep. Dat gaat niet. De stichting heeft een bepaalde missie en moet volgens de statuten het geld gebruiken voor de oprichting van kindertehuizen en -scholen. Ook al zou Jolanda wel elk behoeftig kind willen helpen. Dat gaat echt niet. Dan zou het geld snel versnipperen en komt er van de missie van de stichting niets terecht. En dat is waarom ik jouw hulp inroep, lezer van dit artikel. Dit gezin moet toch geholpen kunnen worden. Wij leven in zo’n welvarend land vergeleken met Nepal.

Hoe kun je helpen

received_1612460155442327 2Niet door geld rechtstreeks aan de familie over te maken. De kans is dan groot dat jouw bijdrage in het huishouden komt en Sahil toch niet naar school gaat.

Hoe dan wel? Jolanda verblijft het grootste deel van het jaar in Nepal. Zij wil als tussenpersoon fungeren en ervoor zorgen dat het geld direct aan de school betaald wordt. Als we allemaal een steentje bijdragen, het maakt niet uit hoe groot of klein, moet het mogelijk zijn om én de ziekenhuisrekening én het schoolgeld van Sahil bij elkaar te krijgen, zelfs voor een aantal jaar!

 

Mag ik op je rekenen? Je kunt je bijdrage overmaken op rekening NL 22 TRIO 0390 9111 94 t.n.v. Nepali Children onder vermelding van ‘bijdrage Sahil’. Jolanda heeft me verzekerd dat het geld dan op de goede plaats komt.

 

Elly de Lezenne Coulander