Tagarchief: Emoto

XTC in ons drinkwater?!

Water was de afgelopen week weer in het nieuws. Helaas negatief, omdat er afvalstoffen van xtc in werden aangetroffen. Dat betekent dat er dus ook xtc in ons drinkwater zit. En als je dan bedenkt dat we – net zoals de aarde trouwens – voor 70% uit water bestaan, mogen we ons daar best wel zorgen over maken. Water is van vitaal belang voor ons. De meeste mensen zullen denken, dat kun je er toch uitfilteren, dan is dat probleem ook weer opgelost. Helaas, zo werkt het niet. Laten we daarom de weg van water eens volgen. Let’s go with the flow.

Waterelement
Water is één van de vier belangrijke elementen aarde, water, vuur en lucht die ons bestaan faciliteren. Zonder aarde is er geen plek om te leven. Zonder water en lucht functioneert ons lichaam niet en sterft het. Zonder vuur is er geen licht (de zon is een vuurbal) en hebben we het koud wat onze overleving ook in gevaar brengt. Van deze vier is water het bijzonderste element. Het kan zowel vloeibaar, vast als vluchtig zijn. We kennen water door water uit de kraan, in de rivier en in de zee. Dan is het stromend water, dus vloeibaar. Stromend water heeft ook een enorme kracht. Het kan rotsblokken polijsten, raderen laten draaien en energie opwekken, de zogenaamde waterkracht. Stromend water kan ook verwoestend zijn, zoals wanneer een rivier buiten zijn oevers treedt en bij een tsunami. De kracht van water mogen we dus niet onderschatten.

Door temperatuurverschillen verandert water. Heet water geeft stoom af. Dan is het dus vluchtig. Het vormt condens als het op het raam of de tegels neerslaat. Condens kan ook verder opstijgen en zich tot een wolk samenklonteren. Een regenwolk, waaruit het water weer als druppels, sneeuw of hagel naar de aarde terugkeert. Als water erg koud wordt, wordt het namelijk ijs en dat is eigenlijk een bijzonder proces.

IJspret
Menig schaatser zal het wellicht weinig interesseren, maar het is heel merkwaardig dat ijspret überhaupt mogelijk is. Schaatsen kan alleen omdat ijs op water drijft en dat maakt water tot een uitzondering in de natuurkunde. Wanneer bij een willekeurige vloeistof de vloeibare fase gemengd wordt met de vaste fase, dan zal de vaste stof zinken. Een staaf ijzer zinkt in gesmolten ijzer en een nieuw blok frituurvet zal in een pan met gesmolten vet naar de bodem zakken. Bij water is het net andersom. IJs, de vaste fase, drijft op water.

Water is een van de weinige substanties die uitzet bij overgang van de vloeibare naar de vaste vorm en dat is nou precies de reden waarom ijs op water drijft. Water gedraagt zich echter niet alleen vreemd rond het vriespunt. In totaal wijkt het gedrag van water op 37 punten af van het gedrag van ‘gewone’ vloeistoffen als alcohol, ether en olie. Buiten het afwijkend fysisch gedrag van water zijn er andere ontdekkingen, die de wetenschap voor raadselen stellen. Het geheugen van water bijvoorbeeld.

Het geheugen van water
Steeds meer mensen beseffen dat water een sterk geheugen heeft of dat water een levenskracht kan hebben. Deze levenskracht kan uit het water verdwijnen en er ook weer in worden teruggebracht. Ra ra hoe zit dat?

De Franse wetenschapper Jacques Benveniste publiceerde aan het eind van de tachtiger jaren van de vorige eeuw een artikel in het vooraanstaande wetenschappelijk tijdschrift Nature waarin hij de resultaten van experimenten beschreef met zeer hoge verdunningen van een biologisch actieve stof in water. De oplossing werd tienvoudig verdund en deze verdunnings-stap werd steeds herhaald. Met de verdunningen werden experimenten uitgevoerd. In het artikel in Nature werd beweerd, dat de hoge verdunningen nog steeds biologisch actief waren. Dit was volgens de toen geldende theorieën onmogelijk omdat er door de vele verdunningsstappen geen actieve bestanddelen meer in het water aanwezig konden zijn. Klassiek geredeneerd zal bij toenemende verdunning de activiteit van een oplossing afnemen. Er zijn immers steeds minder actieve moleculen in de oplossing aanwezig en wat er niet is kan ook niet actief zijn, was de toen heersende mening. De groep van Benveniste vond tijdens de experimenten met hoge verdunningen andere resultaten. Tot ieders verba¬zing bleek dat de hoge verdunningen nog wel degelijk activiteit vertoonden. Vanaf een bepaalde verdunning bleek de activiteit van hun oplossingen ineens weer toe te nemen om vervolgens bij toe¬nemende verdunning weer af te nemen.

Later experimenteerde men met veel hogere verdunningen. Verdunningen waarin de kans op het vinden van een molecuul van de actieve stof vrijwel nul is. Bij deze experimenten vond men een ander merkwaardig verschijnsel. De activiteit nam met hogere verdunningen toe, dan weer af, enzovoort. Men ontdekte ook dat het belangrijk was om bij elke verdunnings-stap stevig te schudden. Het waren vreemde resultaten en over de betekenis ervan wordt nog steeds gestreden.

Omdat Benveniste zelf sceptisch was over het onderzoek, publiceerde hij dit pas vier jaar na deze experimenten. Dit kostte hem zijn wetenschappelijke carrière. Hoewel Benveniste wellicht geen waterdicht wetenschappelijk bewijs had gevonden, is het wel duidelijk dat hij op een wonderlijk verschijnsel gestuit was. Een verschijnsel dat met de huidige wetenschappelijke theorieën (nog) niet te begrijpen of te verklaren is. De vreemde effecten, die Benveniste waarnam hebben in de volksmond de naam ‘het geheugen van water’ gekregen. Benveniste gebruikt zelf liever de term ‘de informatie in water’. Het is het onderliggende principe van de homeopathie.

Informatie in water
We borduren even verder op de term informatie in water. Op een gegeven moment kwam de Japanse arts Masaru Emoto in beeld. Hij werkte al jaren met water, zijn patiënten werden er beter van en hij maakte zich (dus) niet erg druk om wetenschappelijk bewijs. In feite gebruikte Emoto het geheugen van water in zijn praktijk. Voor het informeren van water gebruikte Emoto een magnetic resonance analyzer, kortweg MRA. Met de MRA diagnosticeerde hij zijn patiënten. Aan de hand van de diagnose informeerde hij water, dat hij vervolgens zijn patiënten gaf. Emoto zelf bleef zich afvragen of er een manier was om aan te tonen, dat water de informatie werkelijk opnam of dat het water veranderde.

Op een dag hoorde hij een vraag, die een grote ommekeer zou gaan betekenen in zijn bestaan. “Zouden er twee sneeuwvlokken bestaan, die hetzelfde zijn?” vroeg iemand. Emoto overwoog of hij de informatie, wanneer die inderdaad in het water opgeslagen zou zijn, terug kon vinden in ijskristallen. Anders gezegd, andere informatie zou wellicht andere kristallen geven! Het was het begin van een ontdekkingsreis, die tot vandaag voortduurt: het fotograferen van ijskristallen. Dat viel in het begin niet mee. Het maken van foto’s in een vrieskast bij -5°C is ook niet een ideale experimentele omstandigheid. Bijna 15 jaar en vele foto’s verder, zijn de resultaten imponerend.

Hoe ging hij te werk? Hij vulde een buisje met gedestilleerd water en schreef er een intentie op waarna dat vervolgens in de vriezer verdween. Het daarna gevormde ijs werd in dunne plakken ge¬sneden waarna de kristallen werden gefotografeerd. Toen bleek dat de structuur van die kristallen afhankelijk is van de informatie die het water is gegeven. Op dezelfde manier heeft hij ook kristallen onderzocht van bijvoorbeeld water uit vervuilde rivieren, water dat door een geestelijke gezegend is, water dat is blootgesteld aan verschillende soorten muziek en water dat door Jomanda is ingestraald. Tussen al deze plaatjes bleken opmerkelijke verschillen te zitten. Woorden als liefde, haat, ziel, duivel en dank je hadden invloed op de kristalstructuur van het ijs. Dat gold ook voor verschil¬lende soorten muziek.

De volgende foto’s van Masaru Emoto laten duidelijk het verschil zien tussen gewoon kraanwater en kraanwater waaraan de informatie liefde is toegevoegd. De structuur is totaal verschillend. Onbehandeld kraanwater heeft een chaotische structuur, terwijl het kristal van water waaraan de informatie liefde is toegevoegd er heel gestructureerd en adembenemend mooi uitziet. Een enorm verschil en daarmee laten deze foto’s ook zien hoe belangrijk het is welke informatie water van ons meekrijgt. We bestaan toch voor het grootste deel uit water en dat water voorziet onze organen, weefsels en cellen van voeding en laat daar tegelijkertijd de imprint achter van de energetische informatie.

onbehandeld kraanwater

Onbehandeld kraanwater

zelfde kraanwater plus liefde

Zelfde kraanwater plus liefde

 

Kolkend water
Er zijn nog meer mensen, die zich bezighouden met kristallisatiebeelden. Zo deed het voormalig IRT in Cappenberg (D) onderzoek naar water en gebruikt de firma Hagalis (D) kristallisatiebeelden om de kwaliteit van water vast te leggen. Uit hun onderzoeken kwam naar voren dat leidingwater uit Stuttgart na een uur roeren er heel anders blijkt uit te zien dan hetzelfde water daarvoor. Er is namelijk meer structuur na het roeren, dan ervoor. Hoe kan dat?

Net zoals het menselijk lichaam een natuurlijke manier van bewegen heeft waardoor de kracht en de vitaliteit van het systeem in stand worden gehouden, heeft water dat ook in de vorm van de kolkende beweging. In het algemeen kunnen we zeggen dat water een groot deel van zijn levenskracht verliest, wanneer het door kilometerslange waterleidingen wordt gestuwd. In deze waterleidingen kan het water namelijk geen kolkende bewegingen maken. Het water dat bij ons uit de kraan komt, ver¬keert daardoor in een onnatuurlijke staat met weinig levenskracht.

In veel steden in onze moderne wereld wordt gerecycled water gedronken. Op zich is dat niets nieuws, want water wordt door de natuur eindeloos gerecycled in een gesloten systeem. Maar de natuur doet het op een manier die ervoor zorgt dat het water zijn levenskracht telkens terugkrijgt en dus herstelt. De mens daarentegen doet het op een manier die ervoor zorgt dat er aan bepaalde hygiënevoorschriften wordt tegemoetgekomen. En daarin zit dus het verschil. Als we gaan roeren, brengen we weer levenskracht in het water. Als we tijdens het koken in een pan soep roeren, brengen we dus levenskracht in de soep.

Zuiver water
Als we ons dit allemaal realiseren, kunnen we grote vraagtekens zetten bij de zuiverheid van ons kraanwater. De fysieke verontreinigingen kunnen we er wel uithalen. De chemische zuiverheid is in Nederland best wel vrij goed. Deze wordt ook voortdurend gecontroleerd en getest bij het zuiveren. Wel is het water op de ene plek beduidend anders dan op de andere: de smaak kan verschillen, maar ook de aanwezigheid van alg en dergelijke verschilt nogal.

Toch is het nog steeds lastig om zogenaamde endocriene stoffen (afvalwater van ziekenhuizen e.d.) uit het water te halen. Deze endocriene stoffen zijn afkomstig van hormoonpreparaten. Het is niet ondenkbaar dat het de nodige invloed op ons milieu heeft. Zo werd een jaar of vijfentwintig geleden bekend dat een aantal vissoorten werd bedreigd, omdat er veel meer vrouwtjes dan mannetjesvissen waren. Ook veel mensen hebben hormonale problemen zonder dat er een oorzaak is aan te wijzen.

Nu we weten dat water zo gemakkelijk van structuur verandert door informatie eraan toe te voegen, is er nog een ander aspect waarvan we ons bewust moeten zijn als het om zuiverheid gaat. Iets waar we niet alle dagen bij stilstaan, maar waar we wel elke dag een bijdrage aan leveren. Het geheugen van rioolwater bevat namelijk de energie van urine en uitwerpselen. We kunnen ons afvragen of de energie van drugs zoals xtc, die we toch ook uitscheiden via urine en ontlasting, al niet veel langer in ons drinkwater zit.

Dan is er ook nog ons regenwater. De energie in een gerecyclede druppel water verschilt sterk van de energie in een regendruppel. Als de regendruppels dwars door de vervuilde lucht vallen die boven een stad hangt, absorberen ze niet alleen gifstoffen, maar ook de energetische signatuur van de luchtvervuiling. Als deze regen opgevangen, verzameld en opgeslagen wordt, blijft deze vergiftiging en signatuur voor onbepaalde tijd in het watergeheugen opgeslagen. Dus hoe zuiver is ons water eigenlijk.

Luisteren naar water
Van alle kanten krijgen we te horen dat we minimaal 1,5 maar liever nog 2 liter water per dag zouden moeten drinken. De meeste mensen drinken dus dagelijks ‘dood’ water met mogelijkerwijs nog wat endocriene stoffen plus informatie van urine, uitwerpselen, inmiddels dus ook drugs en wie weet wat er nog meer aan informatie in het water zit. Zonder dat we er erg in hebben, krijgen we door water dus heel wat informatie binnen die we eigenlijk niet willen.

Nog een paar foto’s van Masaru Emoto waarbij we ons kunnen afvragen hoe gezond het is als wij water drinken dat iemand – ongetwijfeld onbewust – heeft opgeladen met de woorden je maakt me ziek. Of als we naar heavy metal muziek luisteren. Deze waterkristallen tonen de volgende structuur.

je maakt me ziek

Je maakt me ziek

heavy metal

Heavy metal

 

Is het dan nog vreemd dat op die grote muziekfeesten met heftige muziek zoveel agressie kan voorkomen? Water staat toch ook voor onze gevoelens. Als ik deze foto’s vergelijk met de kristallisatie-beelden van Bach’s Pastorale en healingmuziek, kies ik toch liever voor deze laatste om mijn lichaamsvocht mee te beïnvloeden. En jij?

Beethoven

Beethoven – Pastorale en rechts healingmuziek

Healingmuziek

 

Als het toch nog lastig is te geloven dat watergeheugen ons lichaam negatief kan beïnvloeden, kijk er dan eens op de volgende manier naar. Als we een CD chemisch analyseren vinden we de componenten terug waaruit deze is opgebouwd: enkele kunststoffen en een aantal andere componenten. Net als we bij analyse van bijvoorbeeld drinkwater water vinden en kleine hoeveelheden mineralen. De muziek op de CD vinden we bij chemische analyse niet terug. Zou iets dergelijks ook met water het geval kunnen zijn? Kijken of analyseren we wel op de goede manier of… wordt het tijd om naar water te gaan luisteren?

Water vitaliseren
Blijft het moeilijk om naar water te luisteren, ga dan eens proeven samen met een aantal vrienden of met je gezinsleden. Neem allemaal een schaaltje water en houd dat een aantal minuten in je handen terwijl je alleen maar aan positieve ervaringen denkt: een liefdevolle ervaring, een successtory, een heerlijke massage, de geboorte van je kind. Zet dan de schaaltjes allemaal neer. Ruik aan en proef dan eens van het water dat door de anderen is vastgehouden. Je zult merken dat het allemaal anders ruikt en smaakt. Dit is een manier om water te vitaliseren. Omdat positieve gedachten een hogere trilling hebben dan de negatieve informatie die in het water zit, til je als het ware de negatieve trilling naar een hoger niveau waardoor haar negativiteit wordt getransformeerd.

Er zijn nog andere mogelijkheden om water te vitaliseren.

Vitalisator
Dit zijn apparaten die de schadelijke trillingen in water te niet kunnen doen en water energetisch zijn levensopbouwende krachten weer terug geeft. Ze zijn er in diverse soorten. Op eenvoudige en goedkope wijze is het mogelijk om een kan water te vitaliseren. Daarnaast kun je ook de waterleiding (direct na de watermeter) voorzien van een vitalisator. Vitaliseren heeft als bijkomend voordeel dat je veel minder last hebt van kalk in het water. Het wordt er niet uitgehaald, maar klontert een beetje samen en zet zich veel minder af op verwarmingselementen en dergelijke.

Roeren
Een andere mogelijkheid (die al eerder genoemd is) om water ‘op te peppen’ is door het te roeren en er zo weer wat leven in te krijgen. Een linksdraaiende beweging geeft daarbij andere informatie dan rechtsdraaiend. Het beste resultaat krijg je als je achtjes draait (een lemniscaat). Dat geldt ook voor soep en dergelijke. Als je roert vitaliseer je. De vraag is even waarmee: denk positief, geef het water de boodschap die je graag wilt.

Emoto-manier
Gebruik de foto’s van waterkristallen van Masaru Emoto door ze onder de kan te leggen of helende boodschappen die je op de kan of het glas plakt. Dat hoeven niet altijd woorden te zijn. Ook foto’s, tekeningen of geometrische figuren hebben effect. Bijvoorbeeld symbolen uit de heilige geometrie of graancirkelfiguren.

(Half)edelstenen/kristallen
Wat veel gedaan wordt is (half)edelstenen of kristallen in de waterkan doen. Dan wordt het kristalwater genoemd. Bijvoorbeeld bergkristal, rozekwarts, citrien of amethist is geschikt om te gebruiken. Roer het water dat je in de kan schenkt. Als je de kan niet helemaal leegt, maar op 1/3 weer bijvult dan blijft de informatie altijd in het water aanwezig.

Geluid
Praktisch gezien misschien wat lastiger, maar je kunt ook geluid gebruiken om informatie aan het water toe te voegen. Kies het geluid dat fijn voelt. Vaak zullen bijvoorbeeld klankschalen geschikt zijn, maar ook veel klassieke of healingmuziek. Als je een mooie stem hebt, kun je die natuurlijk ook gebruiken. Probeer dan verschillende toonhoogtes uit.

Dit zijn allemaal methoden om water te vitaliseren. De meeste vragen slechts een kleine investering. Een vitalisator kan een flinke kostenpost opleveren afhankelijk van hoeveel water er gevitaliseerd moet worden. Aan de andere kant het kan ziekte voorkomen, zeker als daar ook een bewuste levenshouding aan gekoppeld wordt.

Bewust gezond
Om ervoor te zorgen dat je lichaam een gezonde vochthuishouding heeft, zijn bewuste, gezonde keuzes nodig. Soms vraagt dat om eens ‘buiten de box’ te kijken. Dit verhaal is misschien zo’n ‘buiten de box’ verhaal. Het mooie is dat je dit verhaal zelf kunt testen, want ervaring is de beste leermeester.

Tot slot nog een foto van de waterkristal die volgens Masaru Emoto water het allerbeste vitaliseert: liefde en dankbaarheid. Dit symbool heeft volgens hem de hoogste trilling.

liefde en dankbaarheid

Liefde en dankbaarheid

Ik neem nog een glas gevitaliseerd water, dan voel ik me in mijn element. Proost.

© Elly de Lezenne Coulander

Elly is voor telefonische consulten bereikbaar via Antwoorden en inzichten

 

Gebruikte literatuur:
Door de ogen van liefde, Michael J. Roads, Uitgeverij Akasha 2010
Nieuwsbrief Lumos, mei 2010
Wat is water, Cees van de Kamp 2007
De aktuele voedingstabel, Elsa Vleer, Uitgeverij Elman B.V. 1993
Foto’s: Masaru Emoto