Maandelijks archief: september 2014

HSP: Highly Sensitive Pets – deel 1

Bijdrage van: Irma Schiffers

engelse vlagOnlangs schreef Noëlle op deze site een artikel over astrologie voor dieren. Het leek me in dit kader wel een mooie aanvulling om deze twee artikelen over dieren en hooggevoeligheid, die ook bij hen voorkomt, hier te plaatsen.

HSP bij dieren… Ja, ik begeef me op glad en ‘dun’ ijs als ik de afkorting HSP op deze manier vertaal. Daar ben ik me van bewust maar als niemand dat ‘ijs’ durft te betreden, zullen we nooit weten of het betreedbaar en stevig is. Dus ik begeef me toch daar maar even op.

We kennen gelukkig onderhand het fenomeen HSP (hoogsenstitief persoon) allemaal wel, zeker als je een vaste bezoeker van deze site bent. Maar voor mij staat het ook altijd voor Highly Sensitive Pets, want ik heb er hier een aantal rondlopen. En ik ben er in mijn leven achter gekomen dat de dieren die je bij je hebt voor een periode in je leven, ook echt bij die fase in je leven aansluiten. Als ik vroeger katten en honden had, kan ik terugkijkend zeggen dat ze een hele andere rol in mijn leven speelden dan tegenwoordig. Ik ben altijd een enorme dierenliefhebber geweest, maar vroeger had ik katten die gewoon gezellig je leven met je mee vierden, maar ook vaak op zichzelf waren en veel buitenshuis, zodat je ze niet altijd zag. Tegenwoordig, durf ik vanaf dat gladde ijs te roepen, heb ik katten die mij spiegelen, dingen leren, dingen zien die anderen niet zien, dingen ‘laten’ zien in mijn gedrag en op alle vlakken zogeheten ‘multidimensionaal’ aanwezig zijn.

DjayaenIrma-6verkleind

Ik zou kunnen vragen wie nou eigenlijk de telepatische gave heeft ontwikkeld om met ze te kunnen communiceren, maar dat antwoord is duidelijk. Ik natuurlijk! Zij konden het al door eeuwen heen, maar soms voel ik me een beetje schuldig dat ik mijn vroegere ‘Mickey, Misty, Andra, Okkie, etc. niet heb kunnen verstaan. Met dat schuldgevoel heb ik mogen afrekenen, want dat is nou precies wat uit de hedendaagse rugzak mag bij iedereen. Want wat je niet weet, kun je niet herkennen dus ook niet in je realiteit zetten. Het waren lessen, geen fouten, die bestaan niet. En als je je daar nu bewust van bent, heb je ze geleerd en zul je het, als het goed is, niet meer zo doen.

Dieren staan zo dicht bij de natuur dat ze hun zuivere intuïtie volledig intact hebben weten te bewaren, in tegenstelling tot de mensheid en ze leven daar ook naar. Wij mensen noemen het instinct, maar ik wens het intuïtie te noemen, want instinct klinkt zo dierlijk. Natuurlijk hebben we het hier ook over dieren, maar ik heb geleerd dat dieren niet inferieur zijn aan mensen, en mensen dus automatisch niet superieur. Die laatste kwalificatie dicht ik eerder aan mijn katten toe omdat zij mijn ‘Zen-meesters’ zijn.

Katten zijn ultieme ‘meesters’ in mediteren, trance (healen), geduld, zelfexpressie, laten zien wat ze wel en niet willen (en het dan ook echt niet willen) en daarmee zijn ze een spiegel voor hun ‘mens’. Als je dat wilt zien tenminste.

Woody-indestoel

Woody

Ik heb een kat die ik twee maal daags moet spuiten met insuline omdat hij na een pancreatitis (alvleesklierontsteking) suikerziekte heeft. Hij weet zelf precies wanneer hij water nodig heeft, door zelf aan de kraan te gaan hangen en deze open te doen. Ook komt hij mij storen bij de computer als het tijd is voor zijn prikje, of als ik het sein daarvoor op mijn mobieltje niet gehoord heb. Ook komt hij op mijn toetsenbord, of desnoods op mijn bedkussen zitten en staart mij aan terwijl hij zegt: Ik moet eten, joh!
Mijn kat die als enige buiten komt was eens een nacht weg. Ik was in paniek, want hij slaapt altijd bij mij boven. Ik maakte mezelf wijs dat hij een ongeluk had gehad of ziek was geworden, misschien wel gestolen (ik heb Maine Coons en andere ‘Aristocats’) en kon niet meer slapen. Eigenlijk eerder huilen. Ineens hoorde ik hem zeggen: ‘ik ben opgesloten in een schuur, en ik baal net zo als jij, maar ik kom zodra ik kan. Nu ga ik slapen, doe jij dat ook maar, want morgenochtend meld ik me. Ik heb wel honger, maar ik red me goed’.

HPIM1656.JPG

Roxy

Ik geloofde er niets van want mijn ‘ego’ was aan het werk. Mijn verstand zei dat het natuurlijk niet goed gegaan was en dat ik hem misschien wel nooit meer zou zien. Die hele nacht lag ik wakker. Mijn lijntje met de andere wereld, wat normaal zo open staat mede door mijn werk, gaf ook nog wat beelden door van een schuur en een geruststellend schouderklop-gevoel met een intense liefde; ‘het komt goed, we nemen hem niet weg’. Mijn ego bleef echter zeggen dat ik in de steek gelaten was en dat dit misschien wel mijn eigen schuld was… Toen ik een klok kreeg te zien voor mijn geestesoog die op 9 uur stond, draaide ik me gefrustreerd nog eens extra om in mijn bed. Wat een nacht!

Die ochtend om klokslag negen uur stond mijn mannetje voor mijn slaapkamerraam en kwam hardop pratend een knuffel brengen om daarna zijn eten aan te vallen. Ik hoorde even later terug dat hij in een schuur van de buren, twee deuren verderop per ongeluk opgesloten had gezeten. Toen ze naar hun werk gingen om 9 uur sprong hij eruit.

Yinta-690-bjigesneden

Yinta

Ik kan een boek vullen met dit soort gebeurtenissen! De ene nog ongeloofwaardiger dan de andere. Tegenwoordig geloof ik alles wat ze zeggen, zelfs meestal wat ze mankeren (zoals kiespijn) en wanneer ze naar de dierenarts moeten. Het klopt altijd… Ik heb het geluk dat ik met dierenartsen te maken heb die mij serieus nemen hierin. Dat duurde wel een paar jaar en begrijpelijk, want je wilt niet weten hoe lang ik erover gedaan heb om mezelf en dus mijn dieren hierin serieus te nemen.
Ik heb klanten aan de telefoon gehad met dierenvragen. Als ik ze vertel hoe het werkt met en bij hun dier, beginnen ze soms nerveus te lachen. Maar als ze dan ‘stiekem’ als niemand het ziet contact proberen te maken, zijn de resultaten verrassend. Meestal stuur ik ze naar de dierenarts als ik het fysiek niet vertrouw en ook dat is eigenlijk altijd wel terecht. Gelukkig laten ze me dat ook heel vaak weten.

Nu ben ik benieuwd wanneer de ‘wetenschap’ gaat aantonen dat HSP bij dieren ook wel degelijk bestaat. Ik weet het al, vooral omdat de één significant sensitiever is dan de ander. Dus het is een fenomeen dat bestaat. Mijn theorie is inmiddels dus op basis van ervaring dat je de dieren bij je krijgt die je nodig hebt en die met jou zijn afgelijnd in een bepaalde periode. Ik wil dit dan ook benadrukken: respect voor alle dieren is absoluut een noodzakelijke ontwikkeling voor deze nieuwe tijd!

Er is nog veel te ontdekken en te bewijzen en ik voel dat dat in aantocht is. Maar eerlijk is eerlijk, ik zou het ook heel goed kunnen begrijpen als mijn dierenartsen af en toe denken dat ik bij het verlaten van het pand wegvlieg op een bezem…

© Irma Schiffers 2014

Dit artikel is geschreven voor Nieuwetijdskind.com en aldaar gepubliceerd op 7 maart 2014

Het artikel mag daarnaast in zijn geheel overgenomen en verspreid worden, mits voorzien van bronvermelding

Ik ben tegenwoordig zelfstandig en voortaan te consulteren op mijn eigen lijn: 0909-0501 (eveneens voor 0,90 cent per minuut)

Advertenties

HSP: Highly Sensitive Pets-deel 2

Bijdrage van: Irma Schiffers

In het eerste artikel beschreef ik hoe er gemakkelijk contact kan zijn tussen mensen en hoogsensitieve dieren. Het betekent dat het dier zich gemakkelijk opent voor jou en jij die energie net zo eenvoudig kan ‘verstaan’.

Vaak zal het zo zijn dat je zelf als hoogsensitief persoon dezelfde gevoelige natuur in dieren aantrekt. Juist omdat je de dieren krijgt die bij een bepaalde fase in je leven horen, zodat je elkaar spiegelt. Dat is op zich al een interessant gegeven.
Hoe uit zich dat dan verder in het gedrag, behoudens de communicatie die veel mensen al langer herkennen en toepassen in het contact met dieren.

Zelf heb ik ontdekt dat de HSPets, zoals ik ze maar even noem voor het gemak, op dezelfde manier als ik, overgevoelig zijn voor bijvoorbeeld een narcose-preparaat. Drie van mijn huisgenootjes hadden dagen lang nodig om weer bij te komen en ze hallucineerden allemaal enorm gedurende die dagen. Twee van hen lieten niet lang daarna plotseling het leven.Hallucineren is iets wat ze overigens normaal ook al kunnen. Ze zagen toen echter overal van alles door de kamer vliegen en bewegen en kropen achter de bank of de kast in de hoop niets meer te zien. Bij één van deze ‘jongens’ leverde dat paniekerige vluchtgedrag een wondbloeding op na een castratie, want rust is dan eigenlijk geboden. De derde keer, toen ik zo goed als zeker wist dat het ook niet goed zou gaan met deze ‘patiënt’, was ze ’s avonds nagenoeg dood toen ze op de verwarming was gekropen. Met veel kunst en vliegwerk hebben we haar weer bij de levenden gekregen en ze was twee nachten verzekerd van mijn continue ‘intensive care’. Toen wist ik het zeker; die wel en die niet! En daar moest ik maar eens naar gaan luisteren. Nu krijgen ze indien nodig, een zeer veilig en aangepast narcosemiddel.

HPIM1645.JPG

Allemaal buiten in de ren

Als er drukte heerst of spanning, zijn ze zelf ook druk en gestresst en is er ineens ruzie in de tent. Ze kunnen elkaar even niet meer verdragen en hebben overduidelijk behoefte aan een rustige eigen plek waar nauwelijks geluiden zijn. Dat is een heel geregel, maar voor mij gewoonte geworden.
Stofzuigen is er nauwelijks bij hier, behalve als het bij mooi weer mogelijk is om ze allemaal de kattenren in te sturen. Meestal loop ik de plavuizen te vegen en te dweilen want dat maakt geen herrie. Maar als ik de stofzuiger wel móet gebruiken, duurt het heel lang voordat ze weer binnen durven te komen, zo overgevoelig voor geluid! ‘Gelukkig’ heb ik ook twee dove witte poezen dus die hebben daar dan weer minder last van.

Ik leef bijna altijd alleen, maar als er onverwachts iemand langs komt, moet ik toch zien ze gerust te stellen of de ren in sturen. Ze weten het graag van tevoren en als ik dat ook weet, vertel ik het ze gewoon. Ze zijn echter vaak al nerveus voordat ik zelf weet dat er zich iemand gaat aandienen.
Als het even kan laat ik de dierenarts thuis komen. Dat scheelt een hoop stress, maar als ik ze toch moet vervoeren gaan ze altijd los mee, of aan een lijntje. In een tas of mandje wordt het helemaal niets. Ze zitten op mijn schouder als ik naar binnen ga en laten zich eigenlijk altijd heel gemakkelijk onderzoeken omdat ik het ze van tevoren vertel, maar ook omdat ze meestal zelf al aangeven dat er even naar ze gekeken moet worden.

Woody 5 april

Woody

Met Woody, de insuline-afhankelijke kater had ik in overleg met de dierenarts geprobeerd een foefje uit te halen. Maar dat werkte dus al snel niet meer! Als de dierenarts kwam om zijn bloedsuiker te checken, liet hij de assistente bellen dat hij onderweg was naar mij. Dan ging ik met de hond naar buiten voor een ommetje en kwam ‘onverwachts’ met de dierenarts weer binnen. Zo kon de stress voorkomen worden (dachten we) want dat zou zijn bloedsuiker alleen maar opjagen en een vertekend beeld geven. Dat ging dus maar een paar keer goed, want als ik ’s ochtends opstond kon ik niet anders dan denken: ‘oh ja, om half twee is die afspraak hier thuis’. Jammer! Want die gedachte ving Woody op en ik zag hem die ochtend al meteen achter een struik in de kattenren gaan zitten om er niet meer achter vandaan te komen. Stressfactor 10! We zijn er dus maar mee opgehouden en ik bekijk nu zelf samen met Woody wat hij nodig heeft en voel aan hoe het met zijn bloedsuikerspiegel is. En dat gaat helemaal goed.

Als er iets vreemds het huis in komt, iets nieuws, een pakketje of wat dan ook, zijn de HSPets helemaal van de leg terwijl de minder hoogsensitieve viervoeters er nieuwsgierig op aflopen en het gaan onderzoeken of zichzelf toe eigenen.

Goedkopere voeding is weggegooid geld. De anderen en de hond eten van alles, maar de HSPets spugen alles net zo hard er weer uit. Niets blijft er binnen. De groothandel vaart er wel bij want ik ben een grootafnemer van keukenrollen! En dan moet je die verwijtende blikken zien terwijl ze wachten op hun eigen dure voorkeuren.

Kortom, het lijkt lastig als je dit zo leest, maar als je zelf zo in contact staat met je viervoetige huisgenoten weet je niet beter, zeker niet als je zelf ook hoogsensitief bent. Ik kan alleen maar zeggen dat het een verrijking van je dagelijkse leven betekent en dat je er een zee van liefde voor terugkrijgt. En zeg nou zelf, wie wil er nou niet in een zee van liefde zwemmen?

© Irma Schiffers 2014

Ik ben tegenwoordig zelfstandig en voortaan te consulteren op mijn eigen lijn: 0909-0501 (eveneens voor 0,90 cent per minuut)

Alle artikelen mogen in zijn geheel worden overgenomen en verspreid, mits voorzien van bronvermelding.

Hoger bewustzijn; hoe komen we daar?

Bijdrage van: Irma Schiffers

‘De donkerste plekken in de hel zijn voorbehouden aan hen die zich afzijdig houden in tijden van morele crisis’. Citaat uit: ‘Divina Commedia’ van Dante.

Een beladen uitspraak, want het heeft iets ‘veroordelends’ in zich. Maar er zit ook een kern van waarheid in. De keuze om pijnlijke zaken die een ander betreffen niet te willen zien, of menen er toch niets aan te kunnen doen en het daarom wegzetten als ‘niet bestaand’, helpt niet bepaald onze mensheid naar een betere wereld en die hebben we juist nu zo hard nodig! We zijn allemaal verbonden met elkaar, afkomstig uit één bron, maar we voelen ons nog steeds afgescheiden. Dit heeft te maken met het bewustzijnsveld waar we ons persoonlijk in bevinden, met andere woorden: ‘hoe’ we naar de wereld kijken en naar onszelf. En van die bewustzijnsvelden zijn er vele. Een vogel heeft een heel andere waarneming en dito bewustzijn dan een mens, die overigens weer niet ziet en waarneemt wat de vogel ziet vanuit de lucht. En dat geldt voor alle levende wezens.

Ons hogere bewustzijn (of onderbewuste) geeft ons continu seintjes. En wanneer we die niet opmerken, omdat we te druk zijn met de alledaagse beslommeringen in de buitenwereld, worden ze steeds sterker. Uiteindelijk kun je na een ‘duw in de rug’ of een ‘schop onder de kont’ ook nog een dermate flinke klap oplopen die je leven in één keer op z’n kop zet. Veranderingen móeten dan wel doorgezet worden en dat is vaak niet de meest fraaie of comfortabele manier. Dan kan spijt weleens te laat komen.

Remembrance

‘Remembrance’ Olieverf (Irma Schiffers) Op dit schilderij zag ik overduidelijk een aantal gidsen verschijnen

In dat hogere bewustzijn ‘wonen’ we niet alleen. In dat (collectieve) ‘trillingsveld’ bevinden zich naast ons eigen bewustzijn (onze niet-fysieke ziel) nog vele andere zielen die ons begeleiden terwijl ze soms die seintjes wel héél hard in ons oor staan te schreeuwen. In onze keuzevrijheid die wij hebben, omdat we ons eigen individuele pad van groei doorlopen, mogen we ze telkens negeren, of zelfs parkeren wanneer we ze diep van binnen wel gehoord hebben. Om die reden verblijven er velen in de ‘lagere aardse’ trillingen of zelfs in het moeras van deze aarde, dat wij ook wel als ‘hel’ benoemen. Kijk maar naar de duistere krachten die hoge posities krijgen of zichzelf deze toe eigenen. We vinden ze wereldwijd in de politiek en in de wereld van het grote geld.

Als je daarnaar kijkt vanuit je hogere bewustzijn snap je er vaak weinig van. ‘Hoe kunnen mensen zoiets doen. hoe kunnen mensen elkaar dit aandoen’? Maar ook, wat ik mij van jongs af aan al afvraag: ‘hoe kunnen bepaalde mensen zich iets toe eigenen wat van ons allemaal is. We zijn allemaal hier geboren om er op deze planeet iets van te maken en onze lessen te leren. Die planeet verstrekt ons voedsel, natuurlijke medicatie, water en materialen om een dak boven ons hoofd te bouwen. Wat heeft die ander wat jij niet hebt, waardoor hij meent de baas over jou te kunnen spelen en je ‘geld’ te ontnemen zodat je er ook niet meer over kunt beschikken? Zodat je in het ergste geval sterft door hongerdood, gebrek aan water of door ziekte?

Eenmaal in die hogere bewustzijnsvelden aangekomen kun je niet meer terug. En dat is precies de reden waarom hele groepen mensen dat veld niet willen betreden. Hun ‘onbewuste’ vertelt ze dat het een ‘eng’ veld is dat tot eenzaamheid leidt, maar vooral tot ‘eigen individuele verantwoordelijkheid’ en dat hebben ze vaak niet meegekregen vanuit de opvoeding en het milieu waarin ze volwassen werden. Heel begrijpelijk, maar het houdt de wereld waarin we nu zitten gevangen in een ‘lager energieveld’. Het gezegde ‘eendracht maakt macht’ is dus hierop goed van toepassing want de verwerping van de duistere ‘powers that be’ kan in één moment alles veranderen wanneer de meerderheid vanuit dit hogere bewustzijn, de macht terugneemt. En we zijn daarmee percentagegewijs heel sterk in de meerderheid. Waarom gebeurt dat dan niet?

Dit alles heeft met het collectief bewustzijn te maken. Daar waar je je van bewust bent, bevindt zich de waarheid. Jouw waarheid en die zal door deze dieperliggende persoonlijke overtuiging elke dag opnieuw bevestigd worden. Maar wat denk je dat er kan gebeuren wanneer je die overtuigingen overstijgt door ze los te laten en jezelf vragen te gaan stellen over die ‘waarheid’? Dan kom je in een heel nieuw ‘waarnemingsveld’ terecht en gaan er dingen gebeuren die je nooit had kunnen ‘bedenken’ of had verwacht. Dan leef je vanuit je eigen verantwoordelijkheid en je eigen perceptie en dat voelt altijd beter dan de waarheid van de ander na te moeten leven. Maar daar is wel moed voor nodig. Hoe werken die ‘seintjes’ dan en hoe kun je ze horen, zien, waarnemen?

Een voorbeeld:

Ik ging een paar jaar geleden weer voor een trainingsweek naar het Arthur Findlay College in Engeland. Deze keer koos ik voor de cursus, ‘The psychic, the spirit and the artist’ (vert. De helderziende, de gids, en de kunstenaar’). Je kon intekenen voor de groep van de psychics (helderzienden); het schilderen en tekenen van energievelden van de ander die je een reading moest geven, of kiezen voor de groep portret tekenen (spirits; gidsen en overledenen). Dat laatste wekte bij mij op één of andere manier weerstand op, ik schilder, teken en geef al jaren dagelijks readings aan de telefoon, dus daar kwam ik voor, toch? (= overtuiging en comfortzone!)

De mongolian guide

Dit is die tekening van een berg waarin een gezicht verscheen

De spirituele wereld was het daar duidelijk niet mee eens, maar dat seintje ‘negeerde’ ik. Studenten uit alle delen van de wereld komen samen en sommigen vroegen mij direct ‘waarom zit jij niet in de groep van portretten?’ (seintje nummer 2). Ik begon aan mijn eerste 1-op-1 oefening met een Zweedse dame en tekende een berg met een landschap. Het ontstond heel snel met pastelpotlood. Ik begon haar mijn waarnemingen door te geven die betrekking hadden op haar leven en haar blokkades (de berg) en ze was ontroerd dat ik zoveel dingen benoemde die zij herkende en haar betroffen. Ineens zie ik in die berg een soort gezicht verschijnen. Ik moest erom lachen maar ik keek plotseling toch echt in het gezicht van een soort ‘eskimo’ (dacht ik), onmiskenbaar uit de oudheid. Ik begreep er niets van, maar zij kon zelfs dat wel plaatsen. De teacher erbij gehaald; ze legde haar hand op mijn schouder en zei: ‘It seems obvious to me that the spirit world wants to draw in. Sure you’re not in the wrong group, my love?’ (vert: Het lijkt mij duidelijk dat de ‘gidsenwereld’ bij jou probeert binnen te komen. Weet je zeker dat je niet in de verkeerde groep zit?) Seintje nummer 3. Maar ik was overtuigd, dat…. etc etc.

Die hele week ging dat zo door. Ook al realiseerde ik mij ineens dat ik vaker schilderijen had gemaakt waarin ogen verschenen. Zoals onder andere in deze:

Bergen Wijsheid

‘Bergen wijsheid’ olieverf (Irma Schiffers)

Ik had het naar mijn zin in die groep en vond het fijn om telkens weer bevestiging te krijgen dat ik anderen zo sterk kon ‘lezen’ aan de hand van mijn eigen creaties die ik ter plekke maakte. Alle studenten die het juist kwamen leren wilden graag een reading van mij, waarop mijn teacher zei ‘je bent al zo ervaren in dit werk, wil je jezelf niet ‘stretchen zodat je echt iets komt leren hier?’ (seintje nummer 4).

Terwijl ik iedere dag 12 uur lang colleges volgde zat ik te krabbelen. Portretten! Ja, echt waar. Vele heb ik daar gemaakt. Tot ik op een avond buiten liep in die prachtige park-tuin en ik werd aangesproken door twee Engelse studenten van de advanced medium-groep. Ze vroegen me honderduit en waarom wisten we op dat moment beiden nog niet. Slot van het liedje was dat ik de portretten moest laten zien die ik had zitten krabbelen. Ik legde er zo’n 36 uit op de grond in de tuin en wat er toen gebeurde was onmiskenbaar de eerder genoemde ‘schop onder de kont’ van de spirits. Er werden plotseling door dit Engelse stel mensen uit hun groep naar buiten geroepen en stuk voor stuk herkenden ze hun overleden vader, dochter, vriend, collega, kind etc etc. Ik voelde een soort duizeligheid opkomen die verpletterend was. Ik herinner me dat ik lachte maar ook huilde. Vooral toen hun leraar van een geheel andere cursus daar in het pand naar buiten werd geroepen. Ik had maar liefst drie keer zijn overleden dochter getekend. Zelfs met een ketting met een ovalen hanger om haar hals die hij nog altijd bewaarde. Toen ik spontaan vroeg: ‘what about the horses’ (want ik zag paarden bij dit meisje) zei hij: ze heeft altijd in onze stallen gezeten bij onze 33 paarden. Toen ik vroeg ‘was ze rond de 21 toen ze stierf’, bevestigde hij dit. Hij pakte me beet, ontroerd (‘wanna give you a hug’) en ik vroeg geschrokken wat hier in hemelsnaam aan de hand was. Hij zei: God bless you. ‘Je bent een geboren en ‘natural’ medium, maar moet in jezelf gaan geloven, je krijgt hier het bewijs’. Ik gaf hem desgevraagd de tekeningen, die waren immers niet van mij. De anderen vertelden me later dat dit de manier was van de spirituele wereld om mij te ‘overtuigen’ dat ik echt in contact stond, 24 uur per dag.

Zo’n seintje als dit is volgens mij één van de voorlaatste signalen. Daarna worden ze heftiger en kun je je zelfs depressief of lichamelijk onwel gaan voelen, ook dat heb ik namelijk meer dan eens ervaren als ik weer eens in de ‘negeer-modus’ stond.

Hiermee wil ik niet zeggen dat je alles moet volgen wat je meent op te vangen vanuit een andere dimensie. Nee, zeker niet! Maar er zijn soms dingen of situaties in ons dagelijkse leven die zo duidelijk een signaal zijn dat je het eigenlijk wel weet, maar niet wil weten of je parkeert het. Alles is goed, maar bedenk dat wij allemaal zélf op ons eigen manier leren en communiceren met ons hogere zelf, met die bron waar wij dus niet alleen zijn. Wat de spirituele wereld doet (waar wij dus ook deel van uitmaken met ons hogere bewustzijn, dus niets zweverigs aan) is kijken wie ‘jij’ bent, hoe jij werkt en binnen dat kader krijg jij heel persoonlijke seintjes. Bij mij gebruikten ze mijn schilder- en tekentalent, omdat ik geen duidelijkere bevestiging kon krijgen dan deze. Bij jou vindt het dus weer op een andere manier plaats. Weleens meegemaakt dat je iets deed waar je achteraf spijt van had, terwijl je ook nog meent en voelt dat je dat eigenlijk diep van binnen wist, door allerlei tegenwerking, seintjes, etc.? Ongetwijfeld! Daar was je hogere bewustzijn aan het woord, maar je geloofde er niet in.

Wanneer we nu onszelf vragen durven stellen over onze eigen(wijze) visie, overtuigingen, gedachte en feiten, komen we in een ander bewustzijnsveld terecht. We gaan buiten het kader denken. Een bewustzijnsveld waarin we collectief verbonden zijn en vanuit dat collectief de wereld voorgoed kunnen veranderen. Eendracht maakt macht en macht wordt ‘kracht’ als we dat vanuit onze ziel doen; een liefdevol bewustzijn waarin geen plaats meer is voor duistere krachten als ‘oorlog’ en moord. Het begint bij ‘erkennen, dan bij ‘willen’ en uiteindelijk bij ‘durven’!

© Irma Schiffers

Ik ben tegenwoordig zelfstandig en voortaan te consulteren op mijn eigen lijn: 0909-0501 (eveneens voor 0,90 cent per minuut)

Alle artikelen op deze site mogen in zijn geheel worden overgenomen, mits voorzien van bronvermelding

Waar mis jij erkenning?

Bijdrage van: Elly de Lezenne Coulander

Door mijn verblijf in het buitenland moest ik helaas verstek laten gaan met de voorspellingen van het Siberische stenenorakel in augustus. Het duurde zo lang voordat ik echt geland en weer helemaal terug was, dat de maand al weer voorbij was voordat ik het in de gaten had. Dat betekent weer een nieuwe maand, dus nieuwe kansen. Wat heeft het orakel deze keer te vertellen?

Het ziet ernaar uit dat de chaos die op verschillende plekken op de wereld gaande is, op zijn eind begint te lopen. Ook al lijkt dat in onze ogen niet zo, kennelijk is het ergste inmiddels achter de rug. Dat wil niet zeggen dat de chaos dan morgen al over is. Nee, het betekent dat er nog flinke stuiptrekkingen kunnen plaatsvinden, maar dat orde weer grond aan de voeten begint te krijgen. Chaos kan niet zonder orde en orde niet zonder chaos. Orde en chaos houden elkaar namelijk in stand en wisselen elkaar regelmatig af. Het zijn net twee vlammen die om elkaar heen kronkelen. Dan schiet de chaos-vlam hoog op en dan weer de vlam van orde.

We zullen ons steeds bewuster worden van dit soort wetmatigheden. De oogkleppen waarmee we allemaal rondlopen, gaan steeds wijder staan. Hierdoor worden we ons bewuster van het geheel. We krijgen een bredere blik op de wereld en kunnen meer zien en begrijpen. We hebben onze ogen te lang gesloten gehouden voor oproerkraaiers zowel in onze eigen omgeving als op andere plekken in de wereld. Een beetje met de gedachte van ach het zal zo’n vaart niet lopen. Het loopt dus wel zo’n vaart en gelukkig worden onze ogen nu geopend, worden we bewuster van wat er om ons heen gebeurt. Er wórden in ons land en onze buurlanden mensen geworven om in het Midden-Oosten te gaan vechten. En het lukt nog ook. Wat maakt nou dat dit lukt? Dat mensen zichzelf mogen verdedigen als ze worden aangevallen, is evident. Maar de mensen die geronseld worden, worden niet aangevallen. Mensen die naar een wapen grijpen, missen in veel gevallen een stuk erkenning. Dat is een gemis dat heel goed al in hun jeugd kan zijn ontstaan. Een gemis ook dat te maken kan hebben met miskenning van hun cultuur, hun land. Want alles wat in het klein voorkomt, komt ook in het groot voor.

Wat zich afspeelt in onze binnenwereld, speelt zich ook in onze buitenwereld af en andersom. Zo boven zo beneden, zo binnen zo buiten. Het orakel geeft aan dat het ook tijd is om eens goed in jezelf te kijken. Waar mis jij mogelijkerwijs erkenning? Ben je daar – wellicht in het klein – ook voor aan het vechten? Vechten betekent altijd dat er een winnaar én een verliezer is. Het bewuster worden van de universele wetmatigheden brengt je dichter bij de wens een win-win situatie te creëren. Daar is liefde voor nodig. OLYMPUS DIGITAL CAMERAAllereerst liefde voor jezelf. Erken liefdevol je eigen behoeften, zonder daarover te oordelen. Als je liefde voor jezelf voelt, kun je met mededogen naar de mensen om je heen kijken. Ook naar die mensen die naar de wapens grijpen om conflicten – wellicht in zichzelf – op te lossen. Liefde is tegelijkertijd de enige manier om vrede te bereiken. Vechtende mensen – en het maakt niet uit of dat met een wapen is of op een andere manier – leven vanuit een overlevingsdrang en dat heeft een hele lage trilling. Soort trekt soort aan, dus dat doet die lage trilling ook. Als je je dan realiseert dat energie in rondjes draait en altijd bij je terugkomt dan begrijp je dat als je maar blijft vechten je bezig bent nog meer van die onplezierige ervaringen naar je toe te trekken.

Liefde heeft de hoogste trilling die we kennen. Als we in staat zijn naar al die vechtende mensen in gedachten liefde te sturen, dan helpen we hen om wat in trilling te stijgen. Met des te meer mensen we hen liefde kunnen sturen, des te eerder ontstijgen zij hun overlevingsdrang en hebben ze dat gevecht niet meer nodig. Dan komen ze dichter bij hun gevoel en dichter bij hun eigen menselijkheid. Dichter ook bij erkenning van zichzelf. Als we namelijk over al die vechtende mensen oordelen, heeft dat een averechts resultaat. Dan voelen ze zich nog meer miskent. Bovendien oordelen we dan ook over onszelf, want allemaal zijn we wel op één of andere manier aan het vechten, hoe klein ook. Tegen ons gewicht, tegen onze ‘looks’, tegen onze verlegenheid, tegen ons onvermogen.

We gaan de richting op om toleranter te worden door vanuit een hoger niveau, vanuit een helicopter view naar situaties te kijken. Vanuit een helicopter zien we meer dan op de grond. Als we vanaf de grond naar gebeurtenissen om ons heen kijken, ontgaat ons dat al die vechtende mensen naast een gebrek aan erkenning ook een gebrek aan liefde hebben. We zien dan ook de miscommunicatie die tot chaos leidt.

Financieel gaat het de goede kant op en dat geldt ook voor de werkgelegenheid. Toch kan er op het vlak van werkgelegenheid en gezondheid iets onverwachts gebeuren. Onverwachte dingen moeten onverwacht blijven, dus daarover komt geen informatie. Maar toch, als het om gezondheid gaat vraagt het ebola virus op dit moment veel aandacht. Er wordt geroepen dat er nog geen geneesmiddel voor is, terwijl door de grote pharmaciebedrijven van tafel wordt geveegd dat de natuur alle medicijn bevat die wij mensen nodig hebben. Het zou zomaar kunnen dat er – wellicht gedwongen – meer teruggegrepen gaat worden naar deze natuurlijke medicijn, zoals een bepaalde boom in Afrika.

September vraagt om goed in het hier en nu te blijven. Geef aandacht aan gezin en familie en laat je niet te veel meeslepen door alle chaos die er in de wereld is.

We staan aan het begin van een nieuwe cyclus. zonsondergangDe herfst begint deze maand en dat betekent dat we gaan oogsten. We weten allemaal dat we oogsten wat we gezaaid hebben. Het is dus goed om eens te kijken wat we gezaaid hebben. Dat zaaien is voor iedereen verschillend. We kunnen positief en negatief gezaaid hebben. Hebben we royaal gezaaid is de kans groot dat we overvloedig oogsten en ook dat kan positief of negatief zijn. Ik hoop voor jou positief. Michael Roads, een Engelsman die al jaren in Australië woont en over de wereld reist om mensen te helpen bewuster in het leven te staan, adviseert om in elke situatie te kiezen voor liefde, choose love. Daar sluit ik me bij aan, want zoals je al weet heeft liefde de hoogste trilling waardoor je hele mooie dingen naar je toe kunt trekken. Dat wens ik je toe.

© Elly de Lezenne Coulander
Alle artikelen mogen in zijn geheel worden overgenomen en verspreid, mits voorzien van bronvermelding.

Horoscoop voor dieren

Bijdrage van: Noëlle van der Bruggen
 

De astrologie is in opmars! De laatste jaren is er weer een revival aan de gang voor wat betreft de interesse in deze boeiende tak van sport. Logisch, Uranus staat al een hele tijd in Ram en heeft daar een sterke positie en omdat deze planeet de « patroonheilige » is van de astrologie, voelen we zijn invloed steeds meer.
Steeds meer mensen zijn geïnteresseerd in de eeuwige bewegingen van de planeten en hun invloed op het dagelijks en minder dagelijks leven van ons allen die onder de zon leven.

dierenastrologieAstrologen krijgen steeds meer vragen en verzoeken om horoscopen te trekken, karakters te duiden en verwachtigen uit te spreken voor belangrijke zaken, al of niet in de toekomst, of de gunstige tijdstippen te bepalen voor belangrijke beslissingen.

De laatste jaren is er ook een andere ontwikkeling aan de gang, eigenlijk is die ook niet weggeweest, maar heeft wel een ander gezicht gekregen.

Daar waar mensen voorheen naar een astroloog gingen om te kijken wanneer ze hun kudde koeien, schapen of paarden moesten aankopen of uitbreiden, lijkt nu een tendens te ontstaan die ons wèrkelijk geinteresseerd doet zijn in het wel en het wee van de dieren zelf en niet meer alleen in het nut van het dier voor ons mens.

Het werd hoog tijd!
Deze eeuw zou immers de eeuw worden waarin we het dierenleed moeten aanpakken.
Dierenliefde is mensen beschaven! Dat is duidelijk.

Er worden me steeds meer vragen gesteld over het feit of het ook mogelijk zou zijn om een horoscoop voor dieren te trekken, om te kijken welke tijdstippen het beste zijn om een dier aan te schaffen en te bekijken welke karaktertrekken het dier zou moeten hebben om bij de persoon of het gezin te passen.huiskip
En terecht, de asiels zitten overvol en niet in de laatste plaats omdat er weer ondoordacht een dier werd aangeschaft die achteraf niet paste in de situatie en eigenlijk niet aangeschaft diende te worden.
Vragen over honden, katten, paarden en vogels (ja zelfs kippen) komen steeds vaker voor, en waarom niet !?
Ook dieren hebben uiteraard hun eigen karakter, bezitten hun eigen, hebbelijk- en onhebbelijkheden, vertonen zwakke en sterke punten.

Zeker onze huisdieren staan dicht bij ons mensen en juist voor die dieren die dicht bij de mensen leven zoals onze honden, katten, paarden en vogels, met name papegaaien is het belangrijk om in harmonie met deze huisgenoten te leven.

Natuurlijk kijken we al naar de raskenmerken van ons aan te schaffen dier, ons ‘Pluisje’, ‘Blacky’, ‘Schimmeltje’, ‘Watje’, zijn al door de genetische molen gehaald voordat ze in huis komen, waarom dan ook niet gekeken naar de mogelijke karakterkenmerken die ze bezitten?
Het feit òf er een dier kan komen en zo ja welk, kan deels beantwoord worden door in de horoscoop te kijken van de aanschaffer.

Het juiste tijdstip van aanschaf kan bepaald worden en ook welk eigenschappen het dier moet hebben om een succesvolle ‘samenwerking’ te krijgen. In de geboortehoroscoop van het dier kunnen we vervolgens zien wat voor karakter het zal hebben.

Om voor mensen een horoscoop te trekken is het uiterst belangrijk om naast de geboorte datum en plaats ook het geboorte tijdstip te hebben.
Voor dieren is dat echter iets minder belangrijk, dit komt omdat het tijdstip namelijk bepaalt in wat voor astrologische Huizen de planeten staan. Huizen staan voor de verschillende levensgebieden van de persoon, zoals financiën, partners en werk.
Voor dieren wordt dat onderscheid natuurlijk minder belangrijk.
Maar met de juiste geboortedatum èn plaats kun je al een goede indruk krijgen van hoe je viervoeter zal opgroeien, of deze sterk is of wat zwakker, of het een stuiterbal wordt of juist niet, of die graag wat voor je doet of liever op zichzelf blijft enz.

Als je bijvoorbeeld een hond wilt aanschaffen die graag helpt en bereid is veel voor je te doen, schrander is en oplettend omdat deze je erf moet gaan bewaken zou ik er een aanschaffen die in de maand september geboren is, in het teken maagd.

Werkpaarden werden vroeger niet voor niets in de herfst geboren.

Een huiselijke kat wordt geboren in het teken kreeft en een koppige kat die graag buiten is in het teken stier.
Leergierige, beweeglijke dieren in Tweeling en onze denkers in Boogschutter.

pets welcomeAstrologie kan dus voor de aanschaf van een dier een nuttige aanvulling zijn in het bepalen òf je een dier moet aanschaffen en zo jà wanneer en wat zijn geboortedatum dan moet zijn.

Zo kan een horoscoopbepaling van een dier bijdragen tot een gelukkiger en harmonieuzer leven voor alle huisgenoten.

En misschien dragen we zo ook eindelijk bij tot minder volle asiels. Daar alleen al doe je toch voor?

Mocht je geinteresseerd zijn in het laten opstellen van zo’n horoscoop kun je me contacteren op mijn website http://www.uurhoekenastrologie.nl of bellen via Antwoorden en Inzichten of Starmediums.

©Noelle van der Bruggen

Al onze artikelen mogen verspreid en gedeeld worden, mits voorzien van bronvermelding.